MENU
Siostry Franciszkanki - Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka - Dom Pomocy Społecznej dla dzieci - d. Zakład p. wezw. św. Ludmiły.

Dodał: TW40° - Data: 2021-07-07 22:16:35 - Odsłon: 375
Rok 1929


. Na przełomie 1882/1883 panował w Ludwikowicach tyfus. Siostry z pobliskiego szpitala w Nowej Rudzie pielęgnowały chorych. W tym czasie zrodziła się inicjatywa budowy szpitala w Ludwikowicach. Kwota zebrana na ten cel nie była jednak wystarczająca, dlatego zwrócono się o wsparcie do hrabiny Ludmilli von Magnis z Bolkowa ? 5 maja 1884 rozpoczęto budowę szpitala. Na cześć już zmarłej hrabiny Ludmilli kaplicę szpitalną poświęcono męczennicy św. Ludmilli. 31 maja 1887 roku inicjatorzy budowy ks. Hugo Schossler, ks. Kaulig, p. Szolc, p. August Olbrich otrzymali aprobatę od władz państwowych na sprowadzenie z Münster sióstr franciszkanek do pracy w szpitalu.
12 maja 1887 roku przybyły siostry Rosalia Niegmann (przełożona) i s. Jodoca Faulhaber. Szpital zarządzany był przez Kuratorium, na czele którego stał ks. Benno Brauner - kapelan szpitala. Szpital posiadał 80 łóżek. Jako kuracjusze przebywali w nim ludzie chorzy, starcy, inwalidzi, chorzy na gruźlicę, a w małym domku obok szpitala znajdowało się przedszkole dla 50 dzieci. Wkrótce liczba sióstr wzrosła do 7. Siostry prowadziły również bardzo rozlegle lecznictwo środowiskowe. W szpitalu troszczono się także o rozwój duchowy. Ojcowie jezuici prowadzili zamknięte rekolekcje stanowe (6 kursów - 130 uczestników). W 40 rocznicę powstania szpitala proboszcz ks. Pawel Strangfeld przyczynił się do wybudowania w parku groty lourdskiej, do której przybywali również mieszkańcy Ludwikowic.
Od roku 1952 szpital zaczął podlegać pod Zarząd Zrzeszenia Katolików Caritas z siedzibą w Warszawie. Szpital przekwalifikowano na zakład dla ludzi w podeszłym wieku. Przebywało w nim 90 osób: 60 kobiet, 30 mężczyzn. W roku 1963 ponownie przekwalifikowano zakład. Tym razem na Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci Specjalnej Troski Caritas. Dom przeznaczono dla 100 dzieci w wieku 3-12 lat z rozpoznaniem: umiarkowany, średni i głęboki niedorozwój umysłowy. 1 grudnia 1963 przybyli pierwsi wychowankowie. Dyrektorem domu, a zarazem przełożoną konwentu sióstr była s. M. Adaukta Gajda. W roku 1965 pracowało w domu 12 sióstr.
Od samego początku do chwili obecnej domem kierują siostry franciszkanki. Z powodu małej ilości zakładów dla dzieci specjalnej troski w Polsce wychowankowie zmuszeni byli pozostać w swoich domach. Dlatego łóżeczka dziecięce trzeba było zastąpić łóżkami dla osób dorosłych. Zmniejszyła się przez to do 80 ilość miejsc.
8 maja 1997 roku Ks. kardynał Henryk Gulbinowicz Metropolita Wrocławski dokonał poświęcenia nowo wybudowanego domu. W uroczystości poświęcenia nowego budynku uczestniczyli: przełożona generalna z Münster s. Mary Ann, przełożone prowincji niemieckich i amerykańskiej, przełożona prowincjalna prowincji polskiej s.M. Bemardyna Rusin oraz współsiostry z kraju i z zagranicy. Przybyli również przedstawiciele władz państwowych, wojewódzkich, gminnych, sponsorzy i wielu innych gości. Pomieszczenia klauzurowe mieszczą się na poddaszu nowo wybudowanego domu.
Dom Pomocy Społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej w Ludwikowicach prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Pielęgniarek wg III Reguły św. Franciszka znajduje się w województwie dolnośląskim, powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Ośrodek posiada atrakcyjne położenie pomiędzy rzeką Włodzica od strony północnej i Wzgórzami Włodzickimi od strony wschodniej. Od strony południowej dom nasz położony jest u podnóża wzniesienia porośniętego lasem. Zarówno budynek, jak i jego otoczenie, są przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.
Dom zapewnia całodobową opiekę dla 100 dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, z upośledzeniem umiarkowanym, znacznym i głębokim. Świadczymy usługi bytowe, opiekuńcze, społeczne, terapeutyczne, medyczne, rehabilitacyjne, religijne oraz edukacyjne. Korzystamy z najnowszych metod rehabilitacji i edukacji specjalnej. Przy Domu Pomocy Społecznej w Ludwikowicach znajduje się również Niepubliczna Szkoła Podstawowa, Gimnazjum oraz Szkoła Przysposabiająca do Pracy. Najważniejszym naszym celem jest zapewnienie dziecku domowego klimatu i wszechstronnego wsparcia. Za . Zapewne chodziło o Ludmille von Magnis nie z Bolkowa. Oprac. Z. Waluś

  • /foto/183/183152m.jpg
    1900 - 1945
  • /foto/5896/5896819m.jpg
    1910 - 1940
  • /foto/3798/3798304m.jpg
    1915
  • /foto/7014/7014871m.jpg
    1926
  • /foto/6481/6481414m.jpg
    1929
  • /foto/6481/6481416m.jpg
    1929
  • /foto/451/451783m.jpg
    1930 - 1940
  • /foto/306/306900m.jpg
    2009
  • /foto/3393/3393029m.jpg
    2012
  • /foto/3472/3472245m.jpg
    2012
  • /foto/3576/3576575m.jpg
    2012
  • /foto/9497/9497342m.jpg
    2021
  • /foto/9499/9499137m.jpg
    2021
  • /foto/9499/9499143m.jpg
    2021
  • /foto/9499/9499339m.jpg
    2021
  • /foto/9499/9499388m.jpg
    2021
  • /foto/9503/9503893m.jpg
    2021
  • /foto/9505/9505779m.jpg
    2021
  • /foto/9505/9505788m.jpg
    2021
  • /foto/9505/9505951m.jpg
    2021
  • /foto/9562/9562634m.jpg
    2021
  • /foto/9566/9566175m.jpg
    2021
  • /foto/10351/10351923m.jpg
    2022
  • /foto/10352/10352138m.jpg
    2022
  • /foto/10672/10672806m.jpg
    2023

Opolska Biblioteka Cyfrowa

Poprzednie: 2021 - Remont kościoła Strona Główna Następne: Kościół św. Michała